دهد ليكن ميتواند بود كه شاهد مصحّف و محرّف از كلمه « شاهين » بوده باشد كه در اخبار اهلبيت عصمت و طهارت - عليهم السلام - نهى از آن وارد شده و بمعنى شطرنج مىباشد . شيخ حر ( ره ) در وسائل الشيعة ( ج 2 چاپ امير بهادر ؛ ص 567 ) در باب « تحريم اللعب بالشطرنج و نحوه » گفتة « و عنه [ اى علي بن ابراهيم ] عن أبيه ، عن ابن أبى عمير ، عن محمّد بن الحكم أخي هشام بن الحكم ، عن عمر بن يزيد ، عن أبي عبد اللّه قال : انّ للّه عزّ و جلّ في كلّ ليلة من شهر رمضان عتقاء من النار الّا من أفطر على مسكر ، او مشاحن ، او صاحب شاهين قلت : و أيّ شيء صاحب الشاهين ؟ - قال الشطرنج . و عن عدّة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد ، عن محمّد بن عيسى ، عن يونس ، عن الحسين بن عمر بن يزيد ، عن أبي عبد اللّه قال : يغفر اللّه في شهر رمضان الّا لثلاثة ؛ صاحب مسكر ، او صاحب شاهين ، او مشاحن » . طالب تفصيل خودش بموارد شرح حديث مراجعه كند زيرا چون مورد بحث امرى محتمل است پس مقام بيش از اين را مقتضى نيست . تعليقهء 211 ( ص 588 ؛ س 11 ) در برخى از نسبتهاى دروغ مخالفان بما شيعيان از قبيل اينكه : « رافضى حجّ كعبه رها كنند و به زيارت طوس شوند » نظير تهمتهائى را كه مؤلّف « بعض فضايح الروافض » در اين مورد يعنى در فضيحت چهل و ششم بما شيعيان نسبت داده است ديگران نيز نسبت داده‌اند مثلا راوندى در اوايل راحة الصدور گفته ( ص 30 - 31 ) : « و خرابى جهان از آن خاست كه عوّانان و غمّازان و بددينان ظالم زبان در ائمّهء دين دراز كردند ، و ايشان متّهم كردند و تعصّب و حسد در ميان ائمّه ظاهر شد ، و عوّانان بد دين از قم و كاشان و آبه و طبرش و رى و فراهان و نواحى قزوين